سعی می کنم این جا رو نذارم به امان خاک خوردن... اگه بشه میام و دستی بهش می کشم.

چندانکه گفتم غم با طبیبان

درمان نکردند مسکین غریبان

آن گل که هر دم در دست بادیست

گو شرم بادش از عندلیبان

درج محبت بر مهر خود نیست

یارب مبادا کام رقیبان

ای منعم آخر بر خوان جودت

تا چند باشیم از بی نصیبان

                                (حافظ)

^{(عکس با موبایل گرفته شده، مراسم حلیم پزی ۹محرم ۱۳۸۴)}

پراکنده می شی تو کارای قبلیت، سرخی آتش زیر دیگ ها داغت می کنه، بی خود می شی، بخار حلیم به صورتت عرق می شونه، شاید داره یه جورایی خجالتت می ده، همه چی دست به دست هم دادن... حتی دود سوختن چوب هایی که وظیفه شون گرم کردن دیگ هاست میاد به چشمت و اشکت رو در میاره... یه جورایی می خوان خالیت کنن، سبک می شی... هی زیر لب ورد می خونی... طلب می کنی... نذر می کنی... خلاصله نزدیکی رو حس می کنی... فکر می کنی که پهلوته...

این عکس پارسال همچین روزی گرفتم، امسال دوربین ندارم...

روزای پر از حسین و ابولفضل بودنه... حال و هوا خاصی داره هر سال محرم.

نرفتم... دلم نمی خواست بروم، احساس خوبی نداشتم. یاد روزی می افتادم که از صبح زود به محلی رفتم که قرار بود خاتمی بیاید، شبش به خودم می گفتم: چه خوب! کسی که به خاطرش کتک خوردی(تبلیغات انتخاباتی) فردا از نزدیک می بینیش... ولی امروز که احمدی نژاد این جا بود تکون نخوردم و بچه ی ۴ ماهه ی خواهرم رو گرفتم و ظهر نهار درست کردم!

ولی حواشی زیادی داشت آمدنش، اول: استادیوم ورزشی کنگان سال ها چمن شده بود ولی اطراف فنس هاش به امان خدا رها کرده بودند و آسفالتی نکشیده بودند و در هر بازی فوتبال ترس این می رفت که خدا ناکرده اتفاقی بیفتد و سنگ های بزرگ و کوچک کنار زمین کاری دست تماشاگران و بازیکنان از طرف تماشاگرنماها بدهد! نامه نگاری هایی هم شده و دو سال بچه های ورزشی شهر سخت پی گیرش بودند که بحمدالله قدوم مبارک رئیس جمهور عدالت پیشه باعث آن شد که در کمتر از ۲۴ ساعت این مشکل بر طرف شود... به این می گن رحمت...

دوم: مردم با هوکردن و جیغ و دست زدن و شعار دادن بین صحبت های نماینده شون (قیصر صالحی) نذاشتن سخنرانی کنه! ــ می گن تو شهرای دیگه هم (دیر و جم) به همین صورت بوده ــ یکی نیست به این مردم بگه که مگه خودتون نبودید که به ایشون رأی دادید؟ پس... البته بر سر فرماندار نیز همین گونه آمد!!!

سوم: مردم سر از پا نمی شناختن و هر کس به هر طریقی می خواسته خودش رو به احمدی نژاد برسونه و یا حرفاشو با داد و فریاد به گوشش برسونه!

چهارم: صدای و سیمای مرکز بوشهر خیلی به لبخندای احمدی نژاد گیر داده بود.

پنجم: قول هایی که احمدی نژاد داده دو رئیس جمهور قبلی نیز داده بودند! مثل: آب شیرین، برق ارزان و گازرسانی که باید بگم که همه ی این طرح ها از سال ها پیش شروع شده و مراحل پایانی خود رو می گذرونن! پس احمدی نژاد خدمت گزار باقی می مونه!!!

ششم: نمی دونم چرا حرفای احمدی نژاد در کنگان، کپی حرفای  جاهای دیگه بود؟

هفتم: ...

یاد دست تکون دادنای خاتمی می افتم و کف هایی که براش می زدن و کیهان و رسالت بهش گیر می دادن ولی ...

چقدر به فاجعه نزدیکه... چقدر می تونه تکونت بده... چقدر احساس شرم می کنی... چقدر قدر می دونی... اشک تمام صورتم رو پوشوند و خودم رو تو بغل گرمش انداختم، این گرما چقدر آرامش می ده به تک تک سلول هات...

یادم می یاد اولین باری که مجبور بودم حدود یک ماه از خونه دور باشم چقدر سخت و سنگین گذشت، چقدر بغض داشتم، رسیدم خونه خودم رو به پای مادر انداختم و زدم زیر گریه...